کاروانسرای سلطان آباد

در فاصله ۱۰ کیلومتری قزوین و در سمت چپ جاده قزوین – تاکستان کاروانسرای متروکی قرار دارد که در حال حاضر بعضی قسمتهای آن پابرجا است. نقشه این کاروانسرا مستطیل است و در گوشه‌های آن چهار طاق نما ساخته شده و طرح بنا را به صورت هشت ضلعی درآورده است. طول ضلع‌های شرقی و غربی بنا ۹۰/۲۹ متر و ظلع‌های شمالی و جنوبی آن ۳۰/۲۱ متر و چهار ضلع آن در چهار گوشه ۸۰/۲ متر است. این کاروانسرا دری به عرض ۵۰/۳ متر دارد که در وسط ضلع شمالی آن کار گذاشته شده است.

در هر سوی این در دو طاق نمای ایوان دار ساخته شده است که در پشت هر یک اتاقی مستطیل شکل و یک انباری قرار دارد. در امتداد ضلع‌های شرقی و غربی کاروانسرا نیز، در هر طرف هفت طاق نمای ایوان دار ساخته شده است. در پشت غرفه‌های ضلع‌های شرقی و جنوبی و غربی کاروانسرا در هر طرف راهروی بلندی به عرض ۱۵/۳ متر قرار دارد که در یک جانب آن طاق نماهای سکوداری ساخته شده است که به طور کامل هم عرض غرفه‌های خارجی بوده و در برابر آنها جای دارند. تعداد این غرفه‌ها در هر یک از دو جانب غربی و شرقی ۱۰ عدد و در راهروی جنوبی ۹ عدد است.

از ویژگیهای جالب این کاروانسرا وجود چهار فضا در گوشه‌های آن است. فضاهای مزبور عبارتند از: چهار محوطه مستطیل شکل که در وسط هر یک دو ستون چهار گوش آجری در امتداد دیوارهای پشت حجره‌های افراشته شده است. بر روی این ستون‌ها در چهار جهت قوس‌هایی زده شده که سقف این محوطه را بر روی آنها استوار گردانده اند. فضاهای چهارگانه مزبور چه از نظر پوشش و چه از نظر بلندی سقف قابل توجه اند و به احتمالی به عنوان محل تجمع کاروانیان، مسجد و بارانداز عمومی مورد استفاده قرار می گرفته اند.