
امام زاده جعفر
در حاشیه غربی خیابان هاتف و مقابل کوچه امامزاده اسماعیل بنای امامزاده جعفر واقع شده که به صورت برجی ۸ ضلعی بنا شده است. این عمارت کوچه بسیار زیبا که یکی از محققین آن را با صنت دلفریب توصیف میکند نمونه ای کامل از مقابر و آرامگاه هائی است که در دوره حکمرانان مغول در ایران ساخته میشد. این بنا در سابق گنبدی هرمی شکل داشته که اکنون از میان رفته است.در قسمت نمای خارجی گنبد یک جفت کتیبه وجود دارد. اولین کتیبه به خط ثلث سفید معرق بر زمینه لاجوردی نوشته شده و شامل آیه الکرسی است که در آخر آن تاریخ ۷۲۵ هجری قمری آمده است. در بالای این کتیبه، کتیبه دیگری به خط ساده کوفی بر زمینه فیروزه ای شامل آیاتی از قرآن مجید است. بر لوحه بالای در ورودی امامزاده جعفر با خط ثلث سفید معرق برزمینه کاشی لاجوردی صلوات برچها رده معصوم نوشته شده است. براساس سنگ قبرامامزاده، صاحب مرقدجعفربن سیدمرتضی است ونسبت اوبه حسن بن حسین بن محمد بن حسین (ع) میرسد.
ساختهشده در دورهٔ ایلخانان (۱۲۵۶ – ۱۳۳۵ م)
۶۹۱ – ۷۷۰ سال پیش











