امامزاده صالح
در محله ملا مومن و پشت بقعه شیخ صفی الدین، مسجد و مقبره ای قرار دارد که امامزاده صالح یا اوغلان امامزاده سی نام دارد. مجموعه بنا شامل رواق، حرم، صحن و مسجد است و نمای جنوبی آن مرکب از ایوانی با تاق نیم گنبد و تزئینات کاشیکاری است. بر اساس اشعاری که روی کاشیهای ایوان ورودی نوشته شده، بنا در زمان شاه عباس اول به سال ۱۱۳۰ هجری ساخته شده است. بقعه دارای رواق مستطیل با تاق و تویزه است. دو سوی ورودی بنا و ورودی حرم که روبروی هم قرار دارند، هشت تاقنما ساخته شده و پنجرههایی که در تاقنماهای جنوبی ساخته شده است، نور داخل رواق را تامین میکند. ایوان ورودی حرم، داراری تزئینات مقرنس کاری و آیینه کاری محدود است. حرم بقعه، در شمال رواق قرار دارد و دارای طرح هشت ضلعی با هفت تاقنما در هفت ضلع است. در سه تاقنمای جنوبی و شرقی و غربی، پنجرههای برای نورگیری نصب شده است. ضریح آهنی بقعه در وسط حرم قرار دارد و در جوار حرم اتاقی به چشم میخورد که مدفن دو تن از علما و مراجع عالیقدر گذشته است.
ساختهشده در دورهٔ صفویان (۱۵۰۱ – ۱۷۳۶ م)
۲۹۰ – ۵۲۵ سال پیش







