امامزاده علی شکر تاب
آرامگاه این امامزاده در روستای شکرتاب قزوین قرار دارد. شکرناب دهکده ای است کهن سال و قدیمی که قدیمیترین بنای آن همین امامزاده است. اطراف امامزاده گورستانی نیز قرار دارد. ساختمان امامزاده در حال حاضر به دو بخش تقسیم میشود: اول بنای قدیمی تر که عبارت از حرم امامزاده است، و دیگری شبستانی با سردر آن که بخش جدیدتر بنا به شمار میرود. بنای حرم دارای نقشه هشت ضلعی است که طول هر ضلع آن ۸۰/۲ متر است. در نمای خارجی بنا روی جرزهای هشت گانه طاق نماهایی قاب سازی شده است. قوس بالای طاق نماها از توع (پنج و سه) است.
یک در میان در وسط هریک از ضلعهای بنا پنجره ای مستطیل شکل جاسازی شده و در زیر تیزه قوسهای هشت گانه یک طرح تزئینی به کمک آجرکاری (خفته و رفته) ایجاد شده است. در بالای هر یک از جرزها و در نتیجه در بالاترین حد هشت ضلعی با انجام آجرکاری هنرمندانه ای قطاربندی دندانه دندانه ای به وجود آمده است. در داخل ساختمان امامزاده دو پنجره دیده میشود که شیشههای رنگی دارند. کف امامزاده با کاشیهای کف پوش معروف به (ابر و باد) دوره قاجاریه پوشیده شده است. در میان حرم یک ضریح چوبی قرار دارد که بر روی مرقد امامزاده جای گرفته است.
در بالای سردر ورودی حرم امامزاده بر روی سنگ کتیبه ای وجود دارد که تاریخ بنای بقعه را سال ۸۸۴ ه. ق اعلام کرده است. نام سازنده بقعه در کتیبه مزبور (درویش نورالدین) ذکر شده است.
ساختهشده در دورهٔ تیموریان (۱۳۷۰ – ۱۵۰۷ م)
۵۱۹ – ۶۵۶ سال پیش





