بافت قدیمی شهر سنندج

شهر سنندج بخشی از بافت تاریخی خود را که بیش از ۳۵۰ منزل مسکونی قدیمی. بازار. مسجد. حمام و سایر بناهای شهری را شامل می‌شود حفظ کرده است. این بافت ارزشمند تاریخی ریشه در عصر صفوی. قاجار و اوایل پهلوی دارد.

در این شهر بناهای مسکونی از نظر معماری ارزش قابل توجهی دارند. فیزیک شهر نیز ویژگی‌های منحصر به فردی دارد و بخشی از شهر با معماری پلکانی احداث شده و دارای کوچه‌ها و گذرهای قدیمی ارزشمندی است. هر چند بخش عظیمی از بافت تاریخی شهر از بین رفته ولی هنوز برخی از محلات قدیمی به حیات خود ادامه می‌دهند که در خور مطا لعه است. برخی از این محلات که در جریان جنگ جهانی وجود داشته از محلات اولیه و هسته‌های نخستین گسترش شهر سنندج در دوران قاجار به شمار می‌روند. عبارتند از: محله چهار باغ که در سال ۱۱۷۹ ه. ق به وسیله خسرو خان اردلان ساخته شد. محله جلوباغ ملی. محله کرمانج‌ها (ناوکرماجه کان). محله یهودی‌ها. محله گورکان (گبرها) یا محله مسیحی‌ها. محله کانی دو شمع. محله میان قلعه. محله قطارچیان. محله بالا یخچال در قطارچیان. محله کلکه جار. محله چهار دالان. محله گلشن. محله پیرمحمد. محله دباغ خانه. محله آقازمان. محله مسجد و چشمه ملاویسی. محله مسجد قوله (مسجد ملا مومن). محله جلوخانه وکیل. محله بالا خندق. محله سرتپوله. محله جورآباد.