بقعه سید ابوجعفر ثایری حسنی
این بقعه در جنوب چابکسر، در روستای میانده قرار دارد و مدفن سید ابو جعفر ملقب به ثایر بالله برادرزاده ناصرالکبیر الطروش است. سید ابو جعفر آخرین شخصیت علوی بود که در گیلان قیام کرد. این بقعه دارای پلانی مستطیل شکل به طول ۱۱ متر و عرض ۸ متر است و در چهار طرف بقعه ایوانهایی کتابی به عرض ۱۴۳ سانتیمتر وجود دارد. در حاشیه ایوانها، سر ستونهایی با سر ستونهای چکش برگردان شده در فواصل مختلف دیده میشود. ورودی بنا در سمت شمال قرار دارد و ایوان آن با دیوارهای نرده ای مشبک احاطه شده که در میان این جداره مشبک در ورودی جای گرفته است.
اندازه اتاق حرم ۳۷۰ در ۳۳۰ سانتیمتر و در وسط بنا واقع شده است. ازاره این اتاق به ارتفاع ۷۳ سانتیمتر با کاشیهای آبی شش گوش پوشیده است. صندوق حرم با تزئینات کنده کاری و کتیبههایی از آیات قرآنی به خط نسخ، به دستور محمد سلطان (سلطان محمد کیا) ساخته شده و تاریخ ۸۵۵ ه ق بر آن دیده میشود. حرم دارای یک در دو لنگه به ابعاد ۱۱۰ در ۱۶۳ سانتیمتر است که در سمت شمال آن جای دارد. در دو طرف درگاه ورودی دو ستون چوبی با کتیبه وجود دارد که بر روی آنها نام سازنده و کاتب نوشتهها به چشم میخورد.
خط کتیبه اثر محمد کاظم کاتب طالقانی و سازنده ستونها استاد قلی توبنجانی و تاریخ ساخت آن به عصر مظفر الدین شاه قاجار و سال ۱۳۱۹ ه ق باز میگردد. قدیمیترین کتیبه موجود در این بقعه مربوط به سال ۸۴۲ ه ق اثر استاد علی بن استاد ابراهیم تمجانی است که به دستور سید محمد کیا و یحیی قاضی و نایب احمد و کاتب المعروف حاجی محمد ساخته شده و تعلق آن را به کیاییان محرز میسازد.
ساختهشده در دورهٔ علویان طبرستان (۸۶۴ – ۹۲۸ م)
۱٬۰۹۸ – ۱٬۱۶۲ سال پیش










