بقعه قیدار نبی
بنای بقعه به قیداربن اسماعیل بن ابراهیم (ع) که از پیامبران بنی اسرائیل است، تعلق دارد. این بنا ابتدا بر روی سه ردیف سنگ سبز تواشیده، و با آجر ساخته شده است و ترکیب کلی آن، از دو «چهارتاقی» چسبیده به هم تشکیل یافته است. چهارتاقی نخستین به عنوان هشتی با پوشش گنبدی ساخته شده و سقف آن بر چهار جرز استوار گشته است. در حدفاصل دو جرز، از سمت غرب، در ورودی بقعه قرارگرفته است. این قسمت به سبک چهارتاقی ساخته شده است: با این تفاوت که دیوار به جرز باربر تبدیل شده است. تا ارتفاع یک متری، دورتادور با، با کاشیهای شش گوش به رنگهای فیروزه ای، بنفش، سیاه و سفید پوسیده شده است. بر فراز بنا، گنبد دوپوششه ای نشسته است: پوشش نخستین، سقف بقعه را تشکیل میدهد و از درون با گچ بریهای بسیار زیبایی پوشیده شده است. این گچ بریها باشکلهای گل وبوته، لچک وترنج، تصویر خالی فرشگان، درخت تزئینی که همان درخت معروف زندگی است، و پرندگان بسیار زیبا طراحی شده اند و همه آنها با دو رنگ آبی و طلایی جلوه گر شده اند. در گوشوارههای جرز شرقی، تزئینات اولیه بر اثر رطوبت حاصله از فیل پوشهای سقف فرو ریخته اند که در دوران قاجاریه مرمت یافته اند.
تزئینات با با توجه به سبک گچ بریها و مفهوم تصویرها به دوره صفویه مربوط است. ساختمان بقعه در سه تاریخ به پایان رسیده است: ساختمان بقعه در سال ۷۱۹ هجری قمری با نهاده شده گنبد بنا در سال ۷۵۱ هجری قمری بر فراز آن ساخته شد، وگچ بری بنا در قرن ۱۱هجری قمری اجرا شد.گبد این بنا، در عین سادگی، بسیار جالب و به سبکی خاص و از نوع گنبدهای زنگوله ای است.
ضریح قیدار نبی به طرز زیبایی از چوب گردو ساخته شده است و تزئیناتی از قبیل طرحهای هندسی و گل و بوته را بر روی آن حکاکی کرده اند. در دوران صفویه به لحاظ حفاظت از، ضریح دیگری بر آن نصب گردیده که با ترکیبی از گره سازی و شمسه اجرا شده است.
این بقعه را زایرسرای بزرگی محصورکرده است که با طرح مستطیلی و به سبک خاص ساخته شده و تقلید ناقصی از سبک بناهای چهارایوانی است. به استثنای ضلع شرقی صحن بنا که طاق نماست، در بقیه ضلعها، حجرههایی به عنوان محل سکونت زایران احداث شده است. حجرههای ضلع غر بی، به جهت شیب تند زمین، در دو طبقه ساخته شده که طبقه زیرین آن به محل مرکب زایران اختصاص دا شته است. در کنار در ورودی ضلع جنوبی دو برج دیده میشود که بر یک پایه ساخته شده اند و زنجیر عدالت جهت دادخواهی مردم از آن آویزان است.
ساختهشده در دورهٔ ایلخانان (۱۲۵۶ – ۱۳۳۵ م)
۶۹۱ – ۷۷۰ سال پیش





