پرش به محتوا
ایرانپدیا
طبیعی

تالاب هشیلان

تالاب هشیلان در بیست و شش کیلو متری شمال غرب کرمانشاه دذر دهستان الهیار خانی و در دامنه کوههای خورین و ویس قرار دارد. این تالاب با مساحت تقریبی چهار صدو پنجاه هکتار یکی از بوم سازگان‌های زیبای غرب کشور است. تالاب هشیلان در تشکیلات آبرفتی یک ناودیس تشکیل شده است. آب تالاب در ابلا دست به صورت سراب و چشمه‌های جوشان ودر گستره تالاب به صورت کانال‌های بزرگ و کوچک پخش شده است. آب این زیست بوم در شمال تالاب تامین می‌شود. سراب سبز علی به عنوان مهم‌ترین و پر آب‌ترین منبع تامین کننده آب این تالاب است.

در این تالاب حدود یک صدو ده جزیره بزرگو کوچک بامساحت تقریبی یک صد متر مربع تا یک هکتار وجود دارد و حدود سه در صد مساحت تالاب را تشکیل می‌دهند. در این جزایر به تناسب شرایط خاص گونه‌های گیاهی و جانوری شکل گرفته است.

پوشش گیاهی سطح تالاب علفی است و بعضا به صورت گیاهان آبزی در داخل آب و غیر آبزی در جزایر مستقر شده است. پوشش گیاهی این تالاب شامل گونه‌های بید به صورت پراکنده و بسیار اندک و گونه‌های علفی چون سیم واش، نیلوفر آب، عدسک آبی، بزواش و... است.

۱برگ ۱ از ۲در

در داخل و حاشیه تالاب علاوه بر راسته جوندگان از خانواده موش‌ها، پستاندارانی چون گرگ، روباه، خرگوش، شغال و گربه وحشی نیز زندگی می‌کنند. ار تفاعات خورین واقع در شمال و شمال غرب تالاب، زیستگاه مناسبی جهت بز وحشی است. تشی نیز از جانوران دیگری است که در این ارتفاعات مشاهده می‌شود. هم چنین تعداد زیادی مار و لاک پشت نیز در این تالاب وجود دارند.

بر اساس بررسی‌های به عمل آمده هر ساله با شروع باران‌های پاییزی و سرد شدن هوا پرندگان زیادی از شمال دریای مازندران به این زیست بوم می‌آیند و رد صورت مساعد بودن شرایط و اعتدال هوا بیش تر این پرندگان زمستان را در ابن تالاب می‌گذرانند. اردک سر سبز خوتکا اردک ارده ای، گیلا ر، خوتکای پر سفید نوک پهن، کشیم کوچک، کشیم گردن سرخ، غاز خاکستری، چنگر معمولی، چنگر نوک سرخ، کاکای نوک سبز وبعضی از سال‌ها نیز به طور اتفاقی فلامینگو، پلیکان و قو، بوتیمار، بوتیمار کوچک، یلوه و... از جمله پرندگانی هستند که دراین زیتگاه دیده می‌شوند.

از گونه‌های عمده ماهیان تالاب نیز می توان به عروس ماهی، سیاه ماهی، سفید کولی، زردک و سس ماهی اشاره کرد.

۲برگ ۲ از ۲
جوانرود

در همین نزدیکی

بیشتر←
طبیعی

شاید بپسندید

تالاب هشیلان | ایرانپدیا