خیرآباد
از مهمترین آثار تاریخی شهرستان گچساران محوطه باستانی خیر آباد است. این مجموعه از مدرسه. آتشگاه، قلعه. آب انبار و چهار طاقیهای بسیاری تشکیل شده است. افزون بر این قلعه سنگی کوچکی نیز در بالای کوه کم ارتفاعی وجود دار دکه به نظر میرسد از معبدهای قدیمی آناهیتا باشد.
محوطه باستانی خیرآباد به دوره ساسانیان مربوط است و بیانگر تمدن کهن مردمان آن روزگار و بناهای شایان توجه آنان است. خیر آباد مجموعه ای از روستاهایی است که در پیرامون رود شیرین واقع شده اند. بیشتر جغرافیا نویسان و مور خان از این مجموعه به عنوان خیر آباد نام برده اند. رود شیرین در واقع همان رود مارون است که از خاک بهبهان میگذرد. در دو سوی رود آثار و بناهایی از زمان ساسانیان برجا مانده که امروزه فقط جزءکوچکی از آنها مشهود است. به نظر میرسد که در دوره صفویان این آثار بر اساس سبک اصلی معماری بازسازی و نوسازی شده است. این مجموعه تاکنون مورد توجه و کاوش جدی باستان شناسان قرار نگرفته است
ساختهشده در دورهٔ ساسانیان (۲۲۴ – ۶۵۱ م)
۱٬۳۷۵ – ۱٬۸۰۲ سال پیش
در همین نزدیکی
امامزاده بی بی حکیمه
پلهای باستانی خیرآباد (پل سفلایی)
آبشار گنج بنار
رودخانه خیرآباد
تل دهوه
دژ سلیمان
دوگوردوپا





.jpg&w=3840&q=75)
