روستای میمند

میمند مرکز دهستان میمند از شهر ستان شهر بابک و یکی از روستا‌های شگفت ایران می‌باشد. این روستا دار ای ساختار ویژه ای در معماری و احداث سکونت گاه‌های روستا یی است و یک ناحیه تاریخی استقرار انسانی در نواحی مرکزی ایران محسوب می‌شود. در این روستا دژی مرکب از دخمه‌هایی وجود دار دکه حدود چهار صد مترمربع وسعت با۱۵ اطاق سنگی دایره ای شکل بدون سقف می با شد. این مکان ظاهرأ محل قرار دادن مرد گان بوده که استخوان مرد گان همراه با اشیای دیگر در آن کشف شده است. مسجد میمند نیزاز دیگردیدنی‌های این روستاست. این مسجد در فضایی مربع شکل با ۴ ستون میانی در دل کوه جای گرفته و تمام قسمت‌های آن از سنگ است.

خانه‌های قدیمی این روستا مانند مناره‌هایی در دل کوه کنده شده اند. جنس کوه از سنگ‌های رسوبی و سخت است و اتاق‌هایی که در آن کنده شده اند نیز بسیار مستحکم اند.در این خانه‌های مناره ای شکل اتاق‌ها و پستوها دار ای راهرو و ستون هستند و معماری روستا یی ویژه ای را به نمایش می‌گذارند. خانه‌های یاد شده به علت شیب اطراف دره میمند در چهار یا پنج طبقه بر روی هم قرارگر فته اند. ارتفاع این خانه‌ها دو متر و دار ای وسعتی نزدیک به ۱۶ تا ۲۰ متر مربع است، این خانه‌ها از نظر نورگیری هیچ روزنه ای ندا رند و حتی فاقد دودکش و پنجره هستند. در وسط هر اتاق اجاقی کنده شده که برای گرم کردن خانه و تهیه غذا به کار می‌رود و دودهایی که در موقع روشن کردن اجاق ایجاد می‌شود تمام فضای سنگی خانه‌ها را سیاه کرده است. هر خانه سنگی یک راهرو با شیبی تند دار دکه به طرف بیرون کنده شده است. این راهروها در گویش محلی به نام کیچه معروف هستند. درسمت راست هرکیچه یک اتاق و در سمت چپ آن اتاق دیگری قرار دارد و یک اتاق نیز در روبروی ورودی راهرو نمایان است. معمولأ اتاق روبرو برای نشیمن و اتاقهای دست راست و چپ جهت انبار و آغل حیوانات در زمستان مورد استفاده قرار می‌گیرد. در برخی از این خانه‌ها سه اتاق برای زندگی سه خانوار مجزا تعبیه شده است.