مسجد سلطانی

یکی از بزرگترین و با شکوه‌ترین مساجد ایران است که با ۱۴۰۰۰ متر مربع مساحت از نظر گستردگی صحن و شبستان‌ها شیوه معماری و استواری بنا در قزوین و ایوان منحصر به فرد به شمار می‌رود.

بر اساس کتیبه‌ها و منابع معتبر بنایی مسجد را باید به وسیله فتحعلی شاه قاجار بدانیم هر چند بعضی صفوی بودن اساس مسجد را مطرح کرده اند سه در ورودی شمالی غربی و شرقی با سردر‌های رفیع و شکوهمد که با کاشی‌های لاجوردی و خطوط ممتاز نستعلیق و ثلث آراسته اند به حیاط وسیعی باز می‌شوند که به شکل مربع مستطیل و از شمال به جنوب گسترده است و حوض سنگی بزرگی در میانه آن، ایوان‌های بلند شمالی و جنوبی را به آسمان سینمایی انعکاس می‌دهد چهار ایوان که با دوگ و شواره در هر طرف به رواق‌های هشت گانه مسجد می‌پیوندند و تزئینات کاشی و کتیبه‌های نفیس رابرپیشانی خود دارند جلوه ای خاص به مسجد بخشیده اند هر یک از رواق‌های شمالی و جنوبی دارای چهار طاق نما و رواق‌های شرقی وغربی که دارای نما‌ها هستند که هر شبستان ۲۸ طاق کوچک دارد که وسعت هر کدام ۶۶ متر مربع است و به فاصله شش متر از همدیگر، روی۱۸ ستون استوار شده اند بهم هر یک از ستون‌ها ۲۵/۲۵ متر است بر فراز مقصوره جنوبی گنبد زیبایی به قطر دهانه ۱۵ متر قرار دارد این گنبد به صورت دو پوسته پیوسته ساخته شده و ارتفاع تیزه داخلی آن تا کف بنا ۲۰/۸۳ و ارتفاع راس خارجی آن تا کف حدود ۱۳/۲۵ متر است ضخامت بدنه گنبد در با کار نیز ۱/۷۰، سطح خارجی آن با کاشی پوشیده شده و دارای طرح‌های هندسی و خطی است پیش از این در طرفین گنبد مناره رفیعی قرار داشته و سر در شمالی مسجد بسیار مجلل و رفیع است و سر تا سر آن با کاشی‌های مینایی و اسلوب بدیعی تزیین گردیده و دارای کتیبه ای از کاشی لاجوردی به خط نستعلیق ممتاز به تاریخ ۱۲۰۲ هجری قمری است.