مقبره بابا رکن الدین

یکی ازمشایخ و علماء قرن هشتم هجری مسعود بن عبدالله بیضاوی معروف به بابارکن الدین است که در زمان سلطنت ابو سعید پادشاه مغول در اصفهان می زیسته است این مرد بزرگ در سال ۷۶۹ هجری قمری وفات یافت و در ساحل جنوبی زاینده رود مدفون گردید.

مقام علمی و زهد و ورع این مرد بزرگ باعث شد تا در طول زندگی با نهایت احترام زندگی کند. این احترام و عزت پس از درگذشت وی نیز برقرار بود.بطوریکه عده بسیاری از مشاهیر علماء و فقها و شعرا و خوشنویسانی که در اصفهان و سایر شهر‌های ایران درگذشتند در مجاورت او به خاک سپرده شدند.

از آن زمان این محل به تدریج به گورستانی بزرگ تبدیل شد و به نام قبرستان بابارکن الدین معروف شد. به طوریکه بسیاری از سیاحان و محققین اولین سنگ قبر موجود در مزارستان تخت فولاد را متعلق به او میدانند. مقام علمی و عرفانی بابارکن الدین سبب شد تا در اواخر حکومت شاه عباس اول صفوی ساختمان و گنبد ممتاز بقعه او شروع شود و در سال ۱۰۳۹ هجری قمری په سال بعداز فوت شاه عباس به پایان برسد. این بقعه که شبیه به گنبد بابا قاسم می‌باشد گفته می‌شود به شکل کلاه درویشان است. نمای خارجی بقعه بابارکن الدین و سر در آن کاشیکاری شده است. قاعده این گنبد پنج ضلعی متساوی الاضلاعی است که پنج ایوان مشابه به بر گرداگرد محوطه زیر گنبد ساخته شده است.

به یکی از اضلاع این پنج ضلعی پیشخوانی اضافه کرده اند. بر این پنج ضلعی گردنی نهاده اند که آن نیز چند وجهی است.

بر این گردن سقفی بر پا شده که گنبد داخلی را می‌پوشاند این سقف مخروطی شکل، با کاشیهای زیبا که نقوشی به رنگ‌های آ بی دریا یی، سیاه و سفید بر زمینه آبی فیروزه ای داشت مزین بوده است. در داخل یکی از این ایوان‌ها آرامگاه بابارکن الدین واقع شده وبر روی آن سنگ مرمری به طول بیش از۲ متر و عرض ۱۶/۱ متر قرار دارد. قطعه سنگ مرمر نفیسی نیز به طور عمودی بر آ ن نصب شده است. کتیبه این سنگ از نظر حجاری و زیبا یی خط درعداد شاهکارهای موجود در اصفهان می‌باشد.

کتیبه سر در نیز به خط ثلث بسیار زیبا به رنگ سفید بر زمینه کاشی لاجوردی رنگ به خط محمد صالح اصفهانی و تاریخ ۱۳۰۹ نوشته شده است در زیر این کتیبه نیز لوحی از سنگ پارسی مربع شکل نصب شده است. بر این سنگ تاریخ ۱۲۰۰ هجری قمری کتابت شده و نام میرزا محمد نصیر بایزیدی بسطامی آمده است این شخص در این تاریخ بقعه را تعمیر ومرمت کرده است.

در مجاورت مقبره بابارکن الدین چند اتاق کوچک مربوط به یکدیگر وجود داشته که یکی از آ ن‌ها به چله خانه معروف بوده و سابقأ دراویش در این قسمت چله نشینی می کرده اند.

در شرق ایوان ورودی بقعه بابارکن الدین اتاق کوچکی است که مرحوم محمد جواد مجدزاده صهبا به خاک سپرده شده است. این مرد از دوستداران واقعی بناهای تاریخی و میراث‌های فرهنگی بود که در مدت ریاست وی بر اداره باستان شناسی اصفهان بسیاری از آثار اصفهان و سایر شهر‌های استان از خطر انهدام نجات یافت. سنگ مزار مرحوم صهبا که آن نیز شاهکاری از خوشنویسی است تاریخ فوت صهبا را در سال ۱۳۲۴ شمسی نشان می‌دهد خطاط این سنگ که با خط نستعلیق برجسته کتابت شده مرحوم جعفر آل ابراهیم است.