مقبره شیخ صفی
بنای اصلی مقبره شیخ صفی برج استوانه ای شکل است که بر فراز آن گنبدی ساخته شده است. این برج که محیط آن ۲۲ متر است، روی آزاره ی سنگی هشت پهلویی به ارتفاع ۵/۱ متر قرار گرفته است و بلندی برج آن در حدود ۵/۱۷ متر است. سطح داخلی آن با آیات فراوان و نقاشی روی پوشش چرمی و مقرنس کاری سقف، تزئین یافته است. سطح خارجی برج، با چند نوع تزئینات مختلف پوشیده شده که عبارتند از:
- سطح جانبی یا تکرار کلمه (الله) با کاشی فیروزه ای در متن آجری ترئین یافته و به این دلیل به گنبد (الله الله) معروف است. یک مهر مدوراز کاشی معرق، میان دو سطر اول و دوم با کتیبه ای که عبارات (عمل العبد الفقیر الراجی الی عضو اصمت عوض بن محمد المراغی) در آن نوشته شده، تزئین یافته است.
- کتیبه ای نواری بالای سطح جانبی با کاشی سفید و خط نسخ در متن آبی معرق کاری شده است و حاوی آیه ۱۶ و ۱۷ از سوره آل عمران، آیه ۶۷ از سوره المؤمن و آیه ۱۰۳ از سوره انعام است. درون برج مقبره ی شیخ صفی الدین و روی قبر، یک صندوق منبت کاری گرانبها وجود دارد که ترصیعی زیبا از عاج دارد. در حاشیه بالای سطوح جانبی صندوق، در یک کتیبه مفصل از شیخ صفی نام برده شده است. بر ضلع شمالی بدنه همین صندوق در لوحه ای از نقره با عبارتهای زیر به بانی مرقد اشاره شده است: (بانی هذا المرقد العلیه و المشهد القدسیه الولی الله صفی الحق و الدین قدس سره، العبد موسوی الصفوی.)
در کنار قبر شیخ صفی، گور فرزندش صدر الدین موسی (بانی بقعه) و شیخ ابراهیم معروف به شیخ شاه فرزند شیخ خواجه علی-سلطان حیدر (پدر شاه اسماعیل) قرار گرفته است.
بقعه از سمت شمال به قندیل خانه یا رواق پیوسته است و در ورودی آن در گوشه شمال غربی صحن قندیل خانه واقع شده است. تاقنمای در ورودی علاوه بر اینکه با کاشی‌های خوش رنگ و زیبا و معرق کاری دارد.
ساخته‌شده در دورهٔ صفویان (۱۵۰۱ – ۱۷۳۶ م)
۲۹۰ – ۵۲۵ سال پیش
