تاریخیساسانیان

منطقه باستانی توز

منطقه باستانی توز در محلی بین روستاهای زیراه، اردشیرآباد وسعدآباد از توابع دهستانهای دشتستان در حاشیه رودخانه شاپور دالکی قرار دارد. توز شهری تجارتی بود که پارچه‌های کتانی ملون و گلابتون دوزی آن معروف بود. رودخانه شاپورکه از نزدیک آن می‌گذرد غالباً رودخانه توز(توج) نامیده می‌شد. عضدالدوله دیلمی طایفه ای از اعراب را از شام کوچاند و در آن جا اسکان داد. توز در آغاز قرن ششم ویران گردید و تاکنون محل دقیق آن روش نشده است.

آثار توز قدیم به صورت ویرانه‌هایی در جلگه آبادی‌های سعد آباد، زیراه و اردشیرآباد قرار دارد. بیرون از دره و تپه کنونی روستای زیراه به طرف غرب و جنوب، خرابه‌های فراوانی وجود دارد که به صورت مزارع یا راه‌های پیاده رو و اتومبیل رو و قبرستان ومحل گوسفندان درآمده است. این نواحی که همه مملو از ویرانه‌ها و خرابه‌های عمارت‌ها و شکسته‌های سنگ و سفال وگچ و ملاط است، وسعت و قدمت ناحیه توز قدیمی را نشان می‌دهد.

تمّت

آن روز، امروز

ساخته‌شده در دورهٔ ساسانیان (۲۲۴ – ۶۵۱ م)

۱٬۳۷۵ – ۱٬۸۰۲ سال پیش