پل چوبی

چند صد قدم بالاتر از پل الله وردیخان پل جوئی نمایان می‌گردد. این پل در محاورات مردم اصفهان (چوبی) گفته می‌شود. عرض پل ۴ ذرع و طول آن بیش از ۱۰۰ ذرع است. وجه تسمیه آن به پل جوئی این است که چون در دو طرف پل عمارات سلطنتی واقع شده بود، در آن عصر این پل را برای ارتباط این دو قسمت ساخته یودند و آب را نیز بوسیله جوی سنگی که در روی پل کنده بودند به این عمارت می‌رساندند. در وسط پل برج ۶ گوشه ای وجود داشت که از هرگوشه آن سه چشمه جاری می‌شد. یکی از خارجیانی که پل را بازدید کرده و درباره آن می‌نویسد "...پل با چهارده طاق یک ریخت و معبری برای بردن آب به قصر هفت دست واقع در ساحل زاینده رود ساخته شده بود..." عمارات زیبا و باشکوه سعادت آباد، هفت دست، آینه خانه، کلاه فرنگی، نمکدان در اطراف این پل بوده است که بوسیله مسعود میرزای ظل السلطان حاکم اصفهان در زمان ناصرالدین شاه قاجار خراب و با خاک یکسان گردید.