
چینی خانه
در قسمت شرقی قندیل خانه، اتاق هشت گوش گنبد داری به نام چینی خانه واقع شده است. این اتاق اختصاص داشت به نگهداری ظروف چینی نفیس که شاهان صفوی به مقبره و بقعه جدشان اهدا کردند و در زمان اشغال اردبیل توسط روسها به تاراج رفت. چینی خانه دارای چهار شاه نشین است که طاق نمای مقرنس گچی دارد و همه مقرنسها و آویزهای آن با رنگهای قهوه ای، قرمز و طلایی نقاشی شده است. نقشهای آن علاوه بر تناسب با سطوح مقرنس کاری از اسلیمیهای مختلف و گلهای متناسب تشکیل یافته است. ظروف چینی و سایر ظرفهای آشپزخانه (بلوری، مسی و...) در این اتاق به طرزی مطئن و زیبا نگهداری میشد.
در یکی دو سده ی اخیر تعمیرات گوناگون روی مجموعه بناهای شیخ صفی الدین انجام گرفته است که مهمترین آنها چنینند: زمان ناصرالدین شاه قاجار (۱۳۰۷ ه. ق) تعمیرات گسترده در بناهای متعلق به بقعه به عمل آمد. تغییر وضع اصلی چهار تاق اولی، جلوی مسجد جنت سرای و کاشیکاری آن از آثار این دوره بود که بر اثر شکستگی و پیشامدگی نمای تاق مذبور و نشست پی و پایههای آن برچیده شده بود.
از سال ۱۳۱۲ شمسی که بنای بقعه تحت نظر اداره ی فرهنگ سابق قرار گرفت، اداره کل باستان شناسی وزارت فرهنگ پیشین نسبت به ترمیم خرابیهای حاصله، به تدریج اقدامات لازم به عمل آورد و تغییرات و کاشیکاریها تا پایان همان سال انجام شد.
در سال ۱۳۲۸ با اعزام ۱۴ تن از استادان کاشی تراش اصفهانی به سرپرستی حسین کاشی تراش از استادان درجه اول اصفهانی به مدت دو ماه تعمیرات و کاشیکاری بنا با مراقبت و نظارت آقای اسماعیل دیباج ادامه یافت.
در سال ۱۳۲۹ ضمن انجام تعمیرات ضروری، کاشیکاران اصفهانی نیز به کاشیکاری به قسمتهای مختلف ادامه دادند.
در سال ۱۳۳۲ تعمیرات ضروری و کاشیکاری بقیه نمای جرزها و سپر تاقها و نصب کتیبههای معرق قسمت بالای دیوار مزبور و سر در شاه عباسی انجام شد، و قسمتهای دیگر با مراقبت اداره اوقاف محل ترمیم شد.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی در حفظ، و نگهداری مجموعه بناهای بقعه شیخ صفی الدین اقدامهای جدی و اساسی به عمل آمده است. این مکان به عنوان یکی از کانونهای مهم جذب جهانگرد نه تنها در محدوده ی استان که در مقیاس کشور، تبدیل شد و در حال حاضر مورد توجه انبوه جهانگردان است.
ساختهشده در دورهٔ صفویان (۱۵۰۱ – ۱۷۳۶ م)
۲۹۰ – ۵۲۵ سال پیش










