سفر به تبریز (قسمت اول)

سال گذشته به اتفاق همسرم سفری به تبریز داشتیم. تصمیم گرفتیم که این سفر را به صورت زمینی انجام دهیم. قرار بر این شد که از شیراز با اتوبوس به تهران و بعد از آن با قطار به تبریز برسیم. از برخی از دوستان شنیده بودم که سرویس جدیدی که به نام " رویال سفر ایرانیان " به تازگی راه اندازی شده است اتوبوسهای آن بسیار لوکس و سرویس دهی آن بسیار عالی می‌باشد. بنابرین به دنبال آن شروع به پرس و جو کردیم.

بعد از تلاش نیم روزانه خود در آخر به این جواب رسیدیم " متاسفانه در حال حاضر این سرویس از شیراز به دیگر نقاط ایران راه اندازی نشده است" به هر حال تصمیم بر این شد که از اتوبوس معمولی برای رسیدن به شهر اصفهان استفاده کرده و از آنجا توسط سرویس رویال سفر ایرانیان به شهر تهران برسیم. بعد از خرید بلیط اتوبوس(۵۰۰۰ تومان برای هر نفر) و قطار صبح زود راهی اصفهان شدیم. سفر بسیار خسته کننده ای بود چرا که مسیر طولانی، حرکت اتوبوس بسیار آرام و صندلی آن بسیار نا راحت بود. بعد از گذشت حدودا ۷ ساعت به اصفهان رسیدیم.

در آنجا بعد از خرید بلیط اتوبوس رویال سفر(نفری ۸۰۰۰ تومان) منتظر ماندیم تا ساعت حرکت فرا برسد. توقف نسبتا طولانی داشتیم چرا که اتوبوس ساعت ۵ بعد از ظهر حرکت می‌کرد اما در بدو ورود متوجه شدیم که وا قعا این سرویس جدید بسیار خوب و در سطح بالایی قرار دارد. با امید به اینکه درون اتوبوس نیز به همین ترتیب خواهد بود بقیه ساعتهای مانده را نیز سپری کرده و در نهایت در ساعت ۵ بعد از ظهر وارد اتوبوس شدیم. واقعا عالی بود.

تعداد افراد کم (۲۴ نفر) صندلی‌های بسیار راحت فضای جلوی پا بسیار باز و صندلی‌های تختخواب شو آن از نکات بسیار قابل توجه این اتوبوس بود که سفر را واقعا راحت و لذت بخش می‌نمود اما خبری از دادن سرویس‌های چنین و چنان نبود. تنها نکته حائظ اهمیت سرویس دهی این اوتوبوس مهماندتر اونیفرم پوش و میز چرخ دار مربوط به پذیرایی بود ولی نوع پذیرایی آن با دیگر اتوبوسهای معمولی فرقی نداشت. به هر حال بعد گذشت حدودا ۵/۳ ساعت به مجتمع تفریحی مهتاب واقع در ۲۵ کیلومتری مسیر قم - تهران رسیدیم.

در آنجا همانطور که مشغول نگاه کردن به اطراف و همچنین استراحت کردن بودیم متوجه فروشگاه کوچکی شدیم که در آن چندین صندلی ماساژ دهنده وجود داشت. به طرف آن فروشگاه حرکت کردیم و با استقبال گرم و بسیار صمیمانه فروشگاه دار مواجه شدیم. ایشان به پیشنهاد استفاده از این صندلیها را به مدت ۱۵ دقیقه دادند و ما قبول کردیم (هر ۱۵ دقیقه ۴۰۰۰ تومان) بهد پوشیدن کفش مخصوص و خالی کردن متعلقات درون جیبها روی صندلی قرار گرفتیم و با گذاشتن گوشی بر روی گوشهایمان شروع به گوش دادن یک موزیک ملایم و آرام به همران ماساژ گرفتن از صندلی اتوماتیک شدیم.

مطمئنا در آن لحظه لذتی بزرگتر از این در زندگی وجود نداشت. بعد از آن دوباره سوار شدیم و به راهمان ادامه دادیم از این به بعد واقعا سفر خوب بود چرا که خستگی از تنمان بیرون آمده بود. به هر حال حدود ساعت ۵/۹ شب به میدان آرژانتین تهران رسیدیم.

بعد از گرفتن تاکسی و رفتن به هتل لاله تهران (اطاق دو نفره با صبحانه هر شب ۸۰۰۰۰ تومان)و خواب راحت شبانه و خوردن صبحانه فوق العاده عالی هتل ساعت ۲ بعد از ظهر بعد از تحویل هتل به طرف ایستگاه راه آهن حرکت کردیم ساعت حدودا ۴ به ایستگاه راه آهن رسیدیم و بعد از تهیه بلیط قطار(۱ کوپه کامل قطار سبز از تهران به تبریز ۴۶۰۰۰ تومان) از ساعت ۴ تا ساعت ۷ در ایستگاه راه آهن بودیم و سر انجام سوار قطار شدیم.

مسافرت با قطار بسیار خسته کننده و کوپه آن و صندلی‌ها بسیار نا راحت و خلاصه اینکه سفر ی بسیار سخت بود چراکه در نهایت تصمیم گرفتیم که مسیر بر گشت را از قطار استفاده نکنیم. بعد از گذشت ۱۳ ساعت صبح روز بعد به تبریز رسیدیم و مستقیما به هتل ۵ ستاره ائل گلی تبریز رفتیم. استقبال نسبتا گرم و رفتار مودبانه پرسنل هتل ما را به وجد آورد.

بعد از ظهر با وجود اینکه مرداد ماه بود هوا بسیار خنک و آفتابی بود پس تصمیم گرفتیم کمی پیاده روی کنیم.ساعت ۹ شب به هتل برگشتیم و صبح روز بعد تصمیم گرفتیم به روستای کندوان واقع در۵۰ کیلومتری تبریز برویم بنابرین با اجاره کردن یک اتومبیل سواری با راننده (تمام روز ۴۰۰۰۰ تومان) به سمت روستای کندوان حرکت کردیم. مسیر بسیار زیبایی بود طبیعت زیبایی را مشاهده کردیم و در میان راه به روستای مدفون شده و ساخته شده از سنگ رسیدیم. بسیار جالب بود چرا که در دیوارهای این روستا کاملا سنگی و توسط دست تراشیده شده بود. بعد از آن به کندوان رسیدیم.

عمارتهای مخروطی سنگی آن از دوردست‌ها نمایان بود. بعد از ورود به آن روستا و دیدن چندین خانه مخروطی سنگی به تبریز برگشتیم