سرخرود

سرخ‌رود یکی از شهرهای استان مازندران ایران است. این شهر مرکز بخش سرخ‌رود شهرستان محمودآباد است. این شهر در ۶ کیلومتری غرب فریدون‌کنار و پانزده کیلومتری شرق محمودآباد در کنار دریای خزر و در انتهای مسیر رودخانهٔ هراز به دریای خزر قرار دارد.

تاریخچه

در مورد وجه تسمیه و علت نام‌گذاری سرخ رود به این نام نظرات مختلفی وجود دارد. یکی از این نظرات از سفرنامهٔ مسیو بهلر در زمان ناصرالدین‌شاه آمده‌است. علت نامگذاری این شهر را نام رودی می‌داند که از شمال کوه دماوند سرچشمه می‌گرفته‌است.

این رودخانه همان هراز است که از قسمت غربی شهر عبور می‌کند و به دلیل طغیانی بودن رودخانه هراز و سایش بستر مارنی ولسی رودخانه منجر به گل‌آلود شدن رودخانه در پایین دست شده و رنگ متمایل به سرخ می‌گرفته‌است که به مرور زمان به‌عنوان نشانه‌ای برای ساکنان این سامان درآمده و ساکنان جناحین، این رودخانه را سرخ‌رود می‌نامیده‌اند.

شاه در باب سرخ‌رود در این سفرنامه می‌گوید، رودخانهٔ هراز و سرخه‌رود و ملاکلا هر سه یک سرچشمه دارند که سرچشمهٔ آن‌ها از طرف شمال کوه دماوند است و چند فرسخ از آنجا گذشته منقسم به سه قسمت می‌شود یکی به طرف محمودآباد می‌رود و داخل دریا می‌شود و می‌نامند او را هراز و دیگری به طرف آمل می‌رود و از آمل و سپس از یک فرسخ و نیم از آن شهر گذشته دوباره دو شاخه می‌شود و می‌ریزند به دریا و موسومند به سرخه‌رود و ملاکلا و دو فرسخ از فری کنار گذشته به مشهدسر می‌رسند و امتداد راه به طرف شمال به شرق و مشرق است.

در گذشته این شهر به عنوان یکی از قریه‌های آمل محل استقرار در منطقهٔ ساحلی تبادلات و ارتباط دریایی این سامان را با شهرهای قفقاز نظیر بادکوبه، باکو و غیره را فراهم می‌کرده‌است.

جمعیت

بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت بخش سرخ رود برابر با ۱۲٬۳۴۵ نفر جمعیت بوده‌است. با این حال، به دلیل ماهیت گردشگرپذیر شهر، جمعیت شناور در فصول اوج سفر افزایش قابل‌توجهی می‌یابد. برآوردهای مدیریت شهری نشان می‌دهد که جمعیت بخش سرخرود در سال‌های اخیر روندی افزایشی داشته و فشار فصلی بر خدمات و زیرساخت‌های شهری به‌طور محسوسی افزایش یافته است (طرح جامع شهر سرخرود، ۱۳۹۵). به گفته شهردار سرخرود جمعیت سرخرود در سال ۱۴۰۴ حدود ۴۰ هزار نفر میباشد.مردم سرخ‌رود از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم آمارد و قوم تپوری می‌رسد. مردم سرخ‌رود به زبان طبری (مازندرانی) و گویش بابلی سخن می‌گویند. جمعیت بومی این شهر حدود دوازده هزار نفر است. طوایف طبری‌تبار سرخرود شامل: اَزویه، درزی‌تبار، زورک‌تبار، دودتبار، گِل‌تبار، شیروتبار

جغرافیا

شهر سرخ‌رود ساحل‌های زیبایی دارد. از جانوران بومی سرخ رود می‌توان به روباه، جوجه‌تیغی، گربه وحشی که مردم محلی به آن بامشی شال گویند و قاقم نوعی راسو که مردم محلی به آن عروسک می‌گویند نام برد. همچنین این شهر در زمستان میزبان چند هزار قوی مهاجر از نوع قوی فریادکش در تالاب سرخ‌رود است. آب‌بندان سرخرود در مسیر شهر آمل دارد. سرخ‌رود به عنوان یک شهر توریستی کوچک در میانه دو شهر محمودآباد و فریدون‌کنار است که به دلیل نزدیکی به شهر آمل و همچنین موقعیت آن در وجود دشت‌های سرسبز دامنهٔ البرز و چشم‌اندازهای متنوعی که دارد به عنوان یک شهر توریستی شناخته شده‌است.

آب و هوا

سرخ رود در کرانهٔ جنوبی دریای مازندران، اقلیم معتدل و مرطوب سواحل جنوبی دریای مازندران را دارد. در تابستان‌ها معتدل تا گرم پُررطوبت و زمستان‌های نسبتا ملایم با بارش‌های منظمو در زمستان خنک با بارش باران فراوان‌تر و گاهی مه است. نزدیکی مستقیم به دریا باعث می‌شود نوسان دمای شب و روز کم باشد و نسیم‌های دریا–خشکی تهویهٔ طبیعی شهر را تقویت کنند.

مناطق گردشگری

ساحل شنی سرخ‌رود

جنگل شیلات سرخ‌رود

تپه‌های باستانی قلاکتی سرخ‌رود

تالاب سرخ‌رود

رستوران‌های ساحلی

توسعه شهری و ساخت و ساز

سرخ‌رود در سال ۱۳۹۹ به عنوان شهر پایلوت بلندمرتبه سازی در استان مازندران و شمال ایران انتخاب شد. به همین علت، سرخ‌رود به دلیل تراکم بالای ساختمان‌های بلندمرتبه و آپارتمان‌های مدرن در کنار ساحل، به «شهر آپارتمان‌ها» معروف شده است.فرزانه صادق در نامه خود در ۲ فروردین ۱۴۰۲ به شورایعالی شهرسازی و معماری ایران جزئیات طرح بلندمرتبه‌سازی شهر سرخ‌رود را ابلاغ و تصویب کرد.

اقتصاد

کشاورزی برنج، صید و ماهیگیری، شکار پرندگان وحشی و باغداری مهم‌ترین شغل‌های ساکنان این شهر است.