در مسجد جامع میبد

زیلو از زیراندازها و بافته‌های روستایی ایران است که در مناطق گرم ایران به ویژه یزد و میبد بافته می‌شود. قدیمی‌ترین زیلوی یافت شده در ایران زیلویی است که اکنون در مسجد جامع میبد قرار دارد که در سال ۸۰۸ ه.ق بافته شده است. ظاهرا میبدی‌ها مبتکر زیلوی ایرانی هستند و قدمت آن را پیش از ظهور اسلام می‌دانند. زیلو هر چند به ظاهر یک فرش نخی ساده است اما بررسی فنون و تکنیک بافت آن نشان می‌دهد که فرهنگی غنی در پس هر تار و پود آن نهفته است. تار و پود زیلو از نخ پنبه است و در اندازه‌های ۳ * ۴ و ۲ * ۳ بافته می‌شود. زیلو در نقش و بافت شباهت بسیاری به حصیر دارد و همانند حصیر یکی از موارد استفاده آن در مساجد، مصلی و اماکن متبرکه است.