قنات قصبه گناباد

(قنات قصبه گناباد) با ۴۷۰ حلقه چاه و حدود ۳۰۰ متر عمق مادر چاه در دامنه‌های شمال کوههای سیاه کوه و در حدود ۱۶ کیلومتری جنوب غرب گناباد واقع شده است. این قنات که عمیق‌ترین قنات ایران است با طولی بیش از ۳۳ هزار متر آب‌های سفره زیرزمینی بخش وسیعی از بیابان جنوب گناباد را به سطح زمین هدایت می‌کند. این قنات مشتمل بر یک رشته اصلی به نام قصبه و ۶ رشته فرعی است که از بخش‌های دولاب کهنه و دولاب نو سرچشمه می‌گیرد. در حال حاضر فقط از رشته اصلی قنات قصبه یکصد و پنجاه لیتر آب در ثانیه حاصل می‌شود و رشته‌های فرعی این قنات مسدود است. قنات قصبه گناباد پیشینه تاریخی ۲۵۰۰ ساله دارد که در دوران هخامنشیان و یا قبل از آن حفر شده است و بیش از دو هزار هکتار از اراضی کشاورزان این شهرستان را به صورت سنتی آبیاری می‌کند. ناصر خسرو قبادیانی نخستین کسی است که به لحاظ تاریخی توصیف نسبتا مفصلی از قنات گناباد ارائه کرده است.