کمال الملک (محمد غفاری)

(محمد غفاری) ملقب به کمال الملک نقاش شهیر ایرانی در سال ۱۲۲۴ ه. ش در یکی از روستاهای کاشان متولد شد. وی در نوجوانی به تهران رفت و در مدرسه دارالفنون به تحصیل پرداخت و در ضمن نقاشی هم می‌کرد. تابلوهای او توجه ناصرالدین شاه را جلب کرد و او را به دربار برد و لقب کمال الملک را به او داد. نخستین تابلوی او بعد از گرفتن این لقب (تابلوی تالار آیینه) می‌باشد که از شاهکارهای اوست. مدتی هم معلم نقاشی شاه بود و لقب (نقاش باشی) را داشت. کمال الملک در دربار ناصرالدین شاه خیلی تقرب یافت و برای هر تابلویی شاه به او مقدار زیادی اشرفی می‌داد. همچنین نشان و مدال و کمدبند و شمشیربند مرصع و انگشتر الماس به او اعطا شد. او چند سالی را در اروپا گذراند و نزد تعدادی از نقاشان اروپایی تحصیل کرد و در موزه‌های مختلف اروپا به مطالعه آثار نقاشان بزرگ اروپا پرداخت. کمال الملک در بازگشت به ایران مدرسه (صنایع مستظرفه) را تا سیس کرد و مدیریت آن را عهده دار شد و تابلوهای او در آنجا جمع آوری و حفظ شد. کمال الملک در زمان مظفرالدین شاه و محمد علیشاه از دربار ناراضی شد. او در سال ۱۳۰۷ به حسین آباد نیشابور رفت و دوازده سال آخر عمر خود را در این روستا گذراند و در مرداد ماه ۱۳۱۹ ه. ش در سن ۹۵ سالگی درگذشت. مقبره کمال الملک در کنار آرامگاه شیخ فریدالدین عطار نیشابوری قرار دارد.