ایرانپدیا

«رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز --- تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی . ( (عبید زاکانی))»

«رو مسخرگی پیشه کن و مطربی آموز --- تا داد خود از کهتر و مهتر بستانی . ( (عبید زاکانی))»

این صفحه هنوز در حال تکمیل است.

«روی گدا سیاهه ولی کیسه اش پره»«ریسمان سوخت و کجیش بیرون نرفت»«ریش و قیچی هر دو در دست شماست»«ز آب خرد، ماهی خرد خیزد --- نهنگ آن به که از دریا گریزد»«زبان بریده بکنجی نشسته صم بکم --- به از کسی که نباشد زبانش اندر حکم . ( (سعدی))»«زبان خر را خلج میدونه»