پرش به محتوا
ایرانپدیا

«ز عشق تا بصبوری هزار فرسنگ است ! ( (دلی که عاشق و صابر بود مگر سنگ است ؟)) ( (سعدی))»

«ز عشق تا بصبوری هزار فرسنگ است ! ( (دلی که عاشق و صابر بود مگر سنگ است ؟)) ( (سعدی))»

این صفحه هنوز در حال تکمیل است.

«زعفران که زیاد شد بخورد خر میدهند»«زکوه تخم مرغ یک دانه پنبه دونه است»«زمانه ایست که هر کس بخود گرفتار است ! ( (تو هم در آینه حیران حسن خویشی ...)) ( (آصفی هروی))»«زمانه با تو نسازد، تو با زمانه بساز»«زمستان رفت و رو سیاهی به زغال موند»«زن آبستن گل میخوره اما گل داغستان»