امامزاده شاهزاده ابواحمد

این بنا در بیرون دروازه ری در شمال شرقی قم و در میانه بقاع چهار امامزاده و شاهزاده سید علی واقع شده و مدفن ابواحمد محمدبن حنیفه از احفاد حضرت علی (ع) است. این بنا از آثار بسیار قدیمی شهر قم است که در سال ۹۳۲ ه. ق تجدید بنا و تزئین شده و دارای بقعه ای متضمن آثار هنری از گچبری و مرقدی کاشیکاری شده است. در قسمتهای بدنه و سطح مرقد، کتیبه ای به خط ثلث سفید از کاشی خشتی است که روی آن، آیات و عباراتی به تاریخ ۹۳۲ ه. ق خوانده می‌شود. در طرف شرقی و در برابر در ورودی نیز کتیبه ای از کاشی معرق، اشاره به نام شاه طهماسب حسینی موسوی صفوی دارد که اکثر کاشی‌های آن فرو ریخته و فقط کاشی‌های روی جدار آن باقی مانده است که از حیث و رنگ قدمت قابل توجه است. در روی بقعه، گنبدی هرمی و ۶ ترکی به ارتفاع ۸ متر با گردنی مضلع و ۶ ترکی نماسازی شده که جرزهای ساده آجری دارد و اسپر هر نمایی به کاشی‌های معقلی متضمن کتیبه ای به خط بنایی از کاشی‌های الوان مزین است و روی بعضی از آنها، ایات قرآن کریم و نام حضرت (علی) خوانده می‌شود.