موزه سنندج

موزه سنندج در قسمت بیرونی یکی از بناهای دوره قاجاریه دایر شده است. این بنا به منزل (سالار سعید) معروف است و مقارن با سلطنت ناصرالدین شاه قاجار در حدود ۱۵۰ سال پیش توسط یکی از علمای بنام اهل سنت (ملا لطف الله شیخ الا سلام) قاضی ا لقضا ت)منطقه کردستان در دو قسمت حیاط و ساختمان بیرونی و حیاط و ساختمان اندرونی بنا شد. عمارت بیرونی شامل یک حیاط بزرگ و ساختمان دو طبقه با تالار تشریفات مزین و همچنین زیرزمین و حوض خانه زیبا و انبار است که قبلا در تملک (عبدالحمید خان سنندجی) سالار سعید بود. این بنا در سال ۱۳۵۴ شمسی به موزه تبدیل شد. موزه سنندج از دو بخش مجزا تشکیل شده است.

بخش تاریخ و باستان شناسی:

این بخش در طبقات اول و دوم قرار دارد طبقه اول که شامل تالار شاه نشین با گچ بری‌های زیبا و اروسی هفت لنگه و آیینه کاری هنرمندانه و با شکوه است و اتاق‌های کنار آن به نمایش آثار تاریخی ایران از پیش از تاریخ تا اواخر دوره ساسانی اختصاص دارد. این آثار شامل آثار ۳۰۰۰ سال پیش دوره ماد. ماننایی و دوران تاریخی قبل از اسلام است. شاخص‌ترین آثار این بخش اشیای مربوط به نقاط مختلف استان و به ویژه آثار سفالی. مفرغی. عاج و استخوان‌های یافت شده از تپه (زیویه) و (غار کرفتو) است که در سالهای اخیر در حفاری‌های علمی به دست آمده است. سایر آثاری که در این بخش به نمایش درآمده است دربرگیرنده آثاری از دوره اشکانی و ساسانی و هزاره اول قبل از میلاد است. این اشیا از سفالینه و آبگینه و همچنین سکه‌های مختلف دوران تاریخی تشکیل شده است. طبقه دوم که شامل اتاق‌های بزرگ و ایوان مزین عمارت است به آثار دوره‌های مختلف اسلامی از اوایل اسلام تا دوره قاجاریه اختصاص یافته است. زیباترین آثار این بخش سفالینه‌های مختلف از قرون ۶ و ۷ اسلامی است که از نقاط مختلف ایران مثل کردستان. ری. نیشابور و.....کشف شده اند. در این بخش علاوه بر سفالینه‌ها آثار دیگری مانند اشیای مفرغی. مس و نقره و همچنین سکه‌ها و مهرهای دوره اسلامی در معرض دید قرار دارد.

بخش مردم شناسی: