
آبش خاتون یا خاتون قیامت
در شهر شیراز در نزدیکی محلی به نام دروازه قصابخانه قسمتی از بنای نیمه ویران به نام (آبش خاتون) وجود دارد که روزگاری بنای مجلل و زیبا بوده است. درباره این بنا مطالب گوناگون نگاشته اند اما آنچه به حقیقت نزدیکتر مینماید آن است که ملکه آبش خاتون آخرین پادشاه اتابکان فارس همسر منکو تیمورقا آن پسر یازدهم هولاکو ۲۲ سال پادشاهی کرد و زندگی شاهانه خود را در شهرهای شیراز و تبریز گذراند. پس از این که آبش خاتون در سال ۶۸۵ هجری در محله چرنداب تبریز درگذشت جسد وی را به همان رسم مغول در شهر تبریز به خاک سپردند. پس از چندی به دستور دخترش جسد وی را به شیراز آوردند و مقبره ای مجلل برای او برپا کردند. اکنون از آن بنای مجلل نیمه ویرانه ای به جای مانده است که کتیبههای معرق آن به دوره صفویه تعلق دارد. این بنا در سال ۱۳۱۰ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.
ساختهشده در دورهٔ صفویان (۱۵۰۱ – ۱۷۳۶ م)
۲۹۰ – ۵۲۵ سال پیش







