امامزاده علی بن جعفر (ع)
امامزاده علی بن جعفر مشهور به(در بهشت) در شرق شهر قم قرار دارد. بنا هشت وجهی با گنبد دو پوشش هرمی شکل به اوایل سده هشتم ه. ق تعلق دارد که در دوره قاجار ایوان و بیوتاتی بدان اضافه شد. این امامزاده مدفن (علی بن جعفر) فرزند امام صادق (ع) است. این بقعه پس از آستانه مقدسه بر بقیه اماکن و مقابر استان قم از نظر تزیینات برتری دارد. یکی از مهم‌ترین عناصر تزیینات این بقعه هنر گچبری به کار رفته در آن است که در زمره برجسته‌ترین آثار هنری سده هشتم و هم طراز بناهایی همچون (گنبد علویان) همدان (. مدرسه حیدریه) قزوین و (بقعه پیر بکران) اصفهان محسوب می‌شود.
کاشی‌های کوکبی زرین فام ازاره بنا بالغ بر ۹۴ پارچه با نقش‌های گیاهی. حیوانی و انسانی و کتیبه‌های به خط نسخ شامل آیات قرآن. روایات مذهبی و ابیات فارسی از دیگر تزیینات منحصر به فرد این بقعه به حساب می‌آیند و بخش‌هایی از آنها امروزه زینت بخش بسیاری از موزه‌های ایران و جهان است. محراب زرین فام بنا که در طاق نمای جنوبی بقعه قرار داشت و توسط (یوسف بن علی بن محمد ابن طاهر) آخرین فرد از خاندان ابی طاهر به سال ۷۳۴ ه. ق ساخته شده بود. یکی دیگر از آثار هنری این بقعه است. این محراب امروزه زینت بخش موزه دورا ن اسلامی در موزه ملی ایران است.
