صحن های حرم مطهر
صحن نو (اتابکی):
این صحن زیبا دارای چهار ایوان شمالی. جنوبی. شرقی و غربی است. ایوان شمالی آن ورودی از میدان آستانه و ایوان جنوبی ورودی از طرف قبله و ایوان شرقی ورودی خیابان ارم و ایوان غربی همان ایوان آینه است. در هر کدام از این ایوانهای یاد شده ظرایف و آثار هنری معماری خاصی به کار رفته است که نظر هر بیننده هنردوست را به خود جلب می‌نماید. وجود این ایوانهای مجلل به ویژه ایوان آینه و قرار گرفتن حوض چند ضلعی در وسط صحن مطهر با خصوصیات موجود در آن زیبایی این مکان مقدس را چند برابر کرده است. این صحن از آثار (میرزا علی اصغر خان صدراعظم) است و بنای آن از سال ۱۲۹۵ تا ۱۳۰۳ ه. ق طول کشیده است.
صحن عتیق (قدیم):
واقع در شمال روضه مبارکه اولین صحن است که در این بارگاه مبارکه بنا شده است. این صحن را چهار ایوان زیبا فراگرفته است. ایوانی با عظمت در جنوب که همان ایوان صلا است ورودی صحن به روضه مطهره است. ایوانی در شمال که ورودی فیضیه به صحن را تشکیل می‌دهد و ایوانی در غرب که ورودی مسجد اعظم به صحن است. در شرق ایوان ورودی صحن عتیق به صحن نو قرار دارد. این صحن که در عین کوچک بودن به خاطر داشتن ایوانهای مجلل و حجرات متعدد در اطراف از زیبایی خاص برخوردار است. به دستور شاه بیگی بیگم دختر شاه اسماعیل صفوی در سال ۹۲۵ ه. ق بنا شد. از سال ۱۳۷۷ شمسی نیز به دستور تولیت آستانه مقدسه تعمیرات اساسی در این صحن و مقابر اطراف آن شروع شده و ادامه دارد و به زودی شاهد یکی از جلوه‌های هنر اسلامی و ترکیب ناهماهنگ در جهات مختلف صحن خواهیم بود.
