قله چهل تن

این ارتفاعات در مجموع سه دهانه آتشفشانی دارد که دو دهانه آن با اهمیت تر از دیگری است و صدای انفجارات آتشفشانی از قعر آنها شنیده می‌شود. از دهانه‌های مزبور دائما بخار و گازهای گوگردی متصاعد می‌شود. در مدخل حفره‌های آتشفشانی، تخته‌های گوگردی خالص به وفور دیده می‌شود. در تمام سطح قله تفتان، گازهای هیدروژن – سولفوره متصاعد می‌شود. این گازها باعث از بین رفتن تارهای پنبه ای البسه کوهنوردان می‌گردد. بدین جهت کوهنوردان باید از نشستن در سطح قله خودداری کنند و چنانچه مایل به نشستن باشند باید حتما از لباس‌های پشمی استفاده نمایند. مسیر صعود به قله چهل تن به قرار زیر است: از طریق زاهدان و خاش به روستای کوشه ۴۴ کیلومتری شمال خاش و از کوشه به جم چین و سپس دره تنگ گلو. فاصله جم چین تا قله ۱۱ کیلومتر است و راه آن از کنار دره تنگ گلو می‌گذرد. آب این دره با املاح گوگردی مخلوط است و قابل شرب نیست. کوهنوردان باید فقط از از چشمه ای واقع در نزدیکی تنگنای دره تنگ گلو که آب گوارایی دارد استفاده کنند. فاصله صعود از روستای کوشه تا قله کوه ۱۵ کیلومتر است که طی مسیر آن معمولا ۱۰ ساعت طول می‌کشد. چشمه‌های آب معدنی زیادی در اطراف قله چهل تن تفتان به خصوص در شرق و جنوب آن وجود دارد. آب چشمه‌ها عموما دارای املاح آهن و گوگردی است.