مدرسه امامی
مدرسهٔ امامیه یا مدرسهٔ بابا قاسم بنایی مربوط به سدهٔ ۸ هجری قمری است و در اصفهان، خیابان ابن‌سینا، چهارراه ابن‌سینا، کوچه بابا قاسم واقع شده است. این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شمارهٔ ثبت ۱۱۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سال ساخت «مدرسه بابا قاسم» ۷۲۵ هجری قمری ذکر شده که تقریباً یک قرن پس از حملهٔ مغول به ایران است. «بقعه جعفریه» و «مسجد جامع نطنز» نیز در حدود همین دوره ساخته شده‌اند. دورهٔ پس از حملهٔ مغول، از نظر برخی پژوهشگران، زمان بازسازی و تحولات فرهنگی و هنری در ایران به‌شمار می‌رود و در این دوره بناهای متعددی احداث شده است که از آن جمله می‌توان به مدرسه بابا قاسم اشاره کرد.
مدرسه بابا قاسم اصفهان از بناهای تاریخی این شهر است که کاربری آموزشی خود را حفظ کرده و به‌عنوان مدرسهٔ علوم دینی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در اصفهان مدارس متعددی از دورهٔ صفوی بر جای مانده است. در منابع، از مدرسه‌های سلجوقی ایران یاد شده که اغلب آن‌ها برپا نیستند.
جلال‌الدین همایی در مقاله‌ای با عنوان «عصر باباها» از «بابا فولاد» که تخت فولاد به نام اوست، «بابا دلاور»، «بابا رکن‌الدین» و «بابا قاسم» نام برده است. «باباها» از بزرگان صوفیه معرفی شده‌اند که دارای جایگاه و سازمان اجتماعی بوده‌اند و ساخت چنین مدرسه‌ای برای بابا قاسم در این چارچوب تبیین شده است.
محراب مدرسهٔ امامیه که در ۷۵۵ ه.ق. ساخته شده، هم‌اکنون در موزه هنر متروپولیتن نگهداری می‌شود.
