آرامگاه سیبویه

بقعه سیبویه، مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شیراز، محله سنگ سیاه واقع شده که توسط استاد معصومی از اساتید دانشگاه صنعتی اصفهان و از اعوان ایل قشقایی تجدید بنا شد. این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۰۶۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

آنچه اکنون از آرامگاه دیده می‌شود تالاری سرتاسری است که ۸ متر درازا و ۵ متر پهنا دارد. نمای بیرونی آرامگاه، سه طاق بلند وجود دارد. سطح ورودی آرامگاه سه پله کوتاه‌تر از سکویی است که سازه بر روی آن جای گرفته است. این‌کار، برجستگی نمایان‌تری به آرامگاه داده است؛ به‌ویژه آنکه دیوارهای دو سوی آرامگاه که طاق‌ها را در میان گرفته‌اند، مورب ساخته شده‌اند تا جلوه‌ای کوچکی به سازه داده باشند.

جایی که آرامگاه سیبویه در آن ساخته شده است، اکنون به نام «خانه فرهنگ سیبویه» شناخته می‌شود.