تنگ ماژین
در تنگ ماژین از توابع دره شهر دخمه‌ها اشکفت‌هایی وجود دارد که یکی از آن‌ها به غار کول کنی معروف است. دهانه این غار در محل ورودی حدود ۳۰ متر طول دارد و با توجه به موقعیت استقرار، دسترسی به آن بدون تجهیزات ضرور ناممکن است. در داخل و پیرامون غار، آثاری از وجود زندگی در دوران سنگ به دست نیامده است، ولی در محل ریزش آب، حوض کوچکی که از سنگ تراشیده شده وجود دارد که ملاط آن نیز احتمالا از ساروج است. در اطراف این حوضچه اثری که نشان دهنده قدمت آن باشد به دست نیامده است، ولی احتمالا به شهر ساسانی خارج از تنگ مربوط بوده است.
علاوه بر غار معروف کول کنی، در این محل دخمه‌های معتددی نیز وجود دارد که تعداد آن‌ها به ۱۲ می‌رسد و در برخی از این دخمه نشانه‌هایی از سکونت انسان باستانی مشهود است. جالب‌ترین دخمه‌ها شامل سه اشکفت د کنار هم و یک اشکفت بر بالای آن هاست که به غار انوشیروان معروف هستند. در کندو کاو کف یکی از این غار‌ها، یک قطعه سفال از نوع سفال‌های نیمه هزاره اول قبل از میلاد به دست آمده است. در مورد این غار‌ها، روایتی در بین مردم محل نقل می‌شود که جالب توجه است و آن روایت چنین می‌باشد:
مردم محل اعتقاد دارند که انوشیروان به هنگام جان دادن، وصیت کرده بود که جسد وی را دور از دسترس دشمنان دفن کنند، از این رو بازماندگان پس از جستجوی بسیار، این اشکفت را می‌یابند و جسد وی را در آن دفن می‌کنند. البته این مطلب نقل قولی ضعیف است و با توجه به زرتشتی بودن انوشیروان، دور از حقیقت به نظر می‌رسد و اصولا تاکنون گوری از شاهان ساسانی دیده نشده است.
ساخته‌شده در دورهٔ ساسانیان (۲۲۴ – ۶۵۱ م)
۱٬۳۷۵ – ۱٬۸۰۲ سال پیش
